നടന്നു തീർന്ന വഴികളിൽ ഏതോ നിമിത്തം പോലെ നിന്നെ കണ്ടു മുട്ടി ഏതോ നിമിഷത്തിൽ കാലം നമ്മളെ കൂട്ട്കാരാക്കി കൊഴിഞ്ഞു വീണ നിമിഷങ്ങളെ നോക്കി കണ്ണ്നീർ മഴ ആർത്തലച്ചു പെയ്യുകയാണ് ആരുടെയൊക്കെയോ നൊമ്പരമോ വിരഹമോ പ്രണയമായക്കെയോ മനസ്സിനെ പുൽകി ഉണർത്തുകയാണി മഴ പൊഴിക്കുമ്പോഴും ഓർമ്മകളിൽ നമ്മുടെ സ്വപ്‌നങ്ങൾ ബാക്കിയാക്കി യാത്ര പറയത് പിരിയുമ്പോൾ ഒടുവിൽ എനിക്കുറങ്ങുവാൻ നിന്റെ ചുവട്ടിൽ ഒരിടം വേണം...
ചുവന്ന പൂവിനോടുള്ള പ്രണയം പലകുറി എത്തിച്ച വാകമരച്ചോട്ടിൽ.. തനിച്ചിരുന്നു പ്രണയം പങ്കിട്ട നിന്റെ തണലിൽ...
ഇനിയെന്റെ ഓർമകൾക്ക് മീതെ പൊഴിയുക.. ഒരു പ്രണയ വിരഹത്തിന്റെ ദുഃഖം എന്റെ മനസിലും തളം കെട്ടിക്കിടന്നിരുന്നു.
ഇന്നെന്റെ ഹൃദയത്തില് ഞാനൊരു കല്ലറ തീര്ക്കുന്നു.നിനക്കായി ഞാനെന് മനസ്സില് നട്ടു നനച്ചു വളര്ത്തിയ സ്നേഹപൂക്കള്, നിനക്ക് വേണ്ടാത്ത,നീ പിച്ചിയെറിഞ്ഞ ആ പൂക്കള് ഇനിയവിടെ അന്ത്യവിശ്രമം കൊള്ളും,ഒരിക്കലും ഉണരാത്ത നിദ്രയിൽ ലയിച്ചു അവയൊക്കെയും എന്നുമെന്റെ മനസ്സിൽ തന്നെ ഉണ്ടാവും.പ്രതീക്ഷ നിറഞ്ഞ എന്റെ കാത്തിരിപ്പിനപ്പുറം നീ തിരിച്ചറിയാന് ശ്രമിക്കാതെ പോയ
എന്റെ മനസിന്റെ വിങ്ങൽ ,നിന്റെയുള്ളിൽ ഒരു പുനർചിന്തക്ക് കാരണമാവില്ലെന്നരിയാം....എങ്കിലും .......ജനിമ്രിതികൾക്കപ്പുറം
ഇനിയുമൊരു ജന്മമുണ്ടെങ്കിൽ .................നിനക്കായ് .....ഞാൻ വീണ്ടും ..വരും ... ശുഭ രാത്രി , സുഖ നിദ്ര ....